Okinawa
Na een geweldige tijd op Honshū vlogen we met All Nippon Airways (ANA) in ongeveer twee uur van Osaka (KIX) naar Naha (OKA), de hoofdstad van Okinawa. Bij aankomst haalden we onze huurauto op, dat is de ideale manier om dit tropische eiland in je eigen tempo te verkennen. Onderweg naar ons hotel zagen we wuivende palmen en voelden we meteen de relaxte eiland-vibe, totaal anders dan op het vasteland. Het voelde zelfs een beetje Westers en ik miste de authenticiteit van plekken als Hakone, Hiroshima en Nikkō. Misschien was ik te sceptisch, want in de dagen erna leerden we het eiland beter kennen en viel alles op z’n plek.
Japanse familie
We verbleven 5 dagen in een ruime kamer met een klein woonkamertje met tatami-matten. Dineren deden we niet in het hotel, maar in een gezellige izakaya, gerund door een Japanse familie (vader, moeder en zoons). Voor weinig geld aten we er heerlijk, en de cocktails van een paar euro waren verrukkelijk.
Na talloze gesprekken met Japanse woorden die ik mij herinnerde, Google Translate, een mini-optreden van de familie, karaoke-pogingen om mijn Japans te showen, én meerdere verrassings-gerechtjes die ze speciaal voor ons maakten – zagen we elkaar als familie. Hoe mooi is dat?
Kerama-eilanden
We hebben onze freedive-finnen door heel Japan gesleept om in Okinawa helemaal los te gaan. We reden richting Naha city waar onze boot vertrok. Eenmaal aangekomen waar we moesten zijn, werden we meteen naar het parkeerterrein gestuurd. Daar wachtten we naast de boot. We werden weer teruggestuurd om een formulier in te vullen, dat bleek aan de overkant te zijn. Daar aangekomen en na het invullen van het formulier moesten we weer naar de overkant om wetsuits te halen. Wetsuits? Waarvoor dan? We gaan toch snorkelen? Nietsvermoedend stapten we in een wetsuit. Na de briefing begrepen we het, een “floating device” is verplicht. Volgens de tour guide is dit verplicht in heel Japan als je een tour boekt. Ik zag mijn freedive PR in rook opgaan. Hoe zou ik in vredesnaam met een 5mm wetsuit naar beneden duiken? Ik ben zelf al een boei en dan ook nog eens met een dik wetsuit aan. Het zeewater had volgens de tour guide een temperatuur van 25°C.
Eenmaal aangekomen op de eerste snorkel plek heb ik meerdere pogingen gedaan om comfortabel in het water te worden. Het was heet en ik werkte me helemaal in het zweet om enkele meters naar beneden te duiken – dat wetsuit had een eigen wil. Het was dat of een zwemvest… We bleven in de wetsuits en ik droeg de mijne tot mijn middel. Ik moest echt álles geven! Uiteindelijk lukte het mij om tot 8.9 meter te komen en dat met een ballon aan! Bij de volgende snorkelplek was het raak en haalde ik een PR van 13.0 meter (zie hieronder)!
De rest van de snorkel trip hebben we genoten van het uitzicht op o.a. Ie-jima. Lunch was inbegrepen: natuurlijk sloegen wij vis over en kozen we voor de “hambaga” (hamburger op z’n Japans) met rijst, groenten en meer.
We hebben best wel wat snorkel tours gedaan en dit was was de vreemdste tot nu toe.
Op deze tour waren er voornamelijk buitenlandse toeristen die niet spraakzaam waren. Misschien kwam dit omdat we elkaar niet konden verstaan, maar in onze ervaringen is een taalbarrière nooit een probleem geweest.
Blue Cave
Na een goede nachtrust reden we naar de Blue Cave bij Cape Maeda. We maakten eerst een mooie wandeling door het gebied voordat we bij de grot aankwamen. Het was veel dichterbij dan verwacht. Via een steile trap gingen we naar beneden, maar eerst moesten we met blote voeten over afgevlakt koraal met zee-egels… Een behoorlijk dubieuze ingang als je het mij vraagt, en toch zagen we meerdere ouders met peuters via deze route het water in gaan. De meeste mensen gaan via een touroperator met een boottocht naar de Blue Cave.
In en om de grot heen was het super druk en we voelden constant mensen om ons heen.
Bij de ingang van de grot zagen we zeer vreemde taferelen zoals 4 introductieduikers die tegelijkertijd voortgetrokken werden door een duiker. Dit zag er niet veilig uit. Toen we uit de grot zwommen zagen we een dame die 2 introductieduikers op sleeptouw nam terwijl ze op haar rug met haar duikfles vast kwam te zitten in koraal.
Binnen in de grot was het donker, druk, eng, spannend en gaaf tegelijk. De volgende keer zouden we rond zonsopkomst gaan, als de tours nog niet begonnen zijn. Dan kun je in alle rust genieten.
Cape Manzamo
Nog een plek op onze lijst was Cape Manzamo. Vanaf deze iconische klif hadden we een spectaculair uitzicht over de Oost-Chinese Zee. Na een korte wandeling begon het te regenen, dus gingen we naar binnen om vanaf een café de zonsondergang te bekijken.
De regen maakte het moment eigenlijk nog mooier.
American Village
We hebben lokale bewoners gevraagd wat we niet mochten missen op Okinawa en één van de bezienswaardigheden die ze noemden was American Village. En zonder grapje, dat was het ook. Het doet denken aan Las Vegas, met veel hoogbouw en lichtjes. Een geweldige plek om op je Instagram te delen. Wat was dit een vreemde ervaring: een stukje Amerika in Japan. Qua eten hadden we de keuze uit zowel westerse restaurants als lokale Okinawaanse keukens. We keken onze ogen uit en maakte een wandeling langs de boulevard. American Village is leuk om een keer gezien te hebben, maar totaal niet de authentieke Okinawa-ervaring die wij zochten.
Nago Pineapple Park
Als ananasliefhebber móést ik naar Nago Pineapple Park. Een themapark over ananas: hoe kan ik dat overslaan? Met een ananas treintje reden we het park in. Met een ananastreintje reden we het park in en kwamen terecht tussen vlinders, waaronder één van de grootste soorten in Japan. Er hing een bord: niet aanraken – en toch zagen we een meisje een vlinder vastgrijpen, tot wanhoop van de moeder én tot schade aan de vlinder. Pijnlijk om te zien.
We maakten een ritje door een tuin vol ananassen, exotische planten, dinosaurusbeelden en zagen overal fotospots.
Een groot gedeelte van Nago Pineapple Park bestaat uit winkeltjes. Ze doen met gratis samples echt hun best om je over te halen de producten te kopen. De ananas cakejes waren lekker, maar mijn eigen ananas cake vind ik lekkerder!
Kouri Island
Over de spectaculaire Kouri Bridge reden we naar Kouri Island. Alleen al de rit over deze brug van 2 km lang, met uitzicht op turquoise water, was bijzonder.
We zochten op het eiland een hoog punt om naar de zonsondergang te kijken en gingen uiteindelijk niet naar Kouri Ocean Tower (uitzichtpunt). We vonden een leuk restaurantje waar we op het dak gratis naar de omgeving en de zonsondergang konden kijken. Dit is toch wel één van de mooiste zonsondergangen die ik tot nu toe gezien heb.
Churaumi Aquarium
We bezochten het indrukwekkende Churaumi Aquarium, een van de grootste aquaria ter wereld. De enorme tank met een walvishaai is het absolute hoogtepunt, maar ook de koraal- en diepzee-exposities hebben indruk gemaakt. Rondom het aquarium ligt het Ocean Expo Park, waar je heerlijk kunt wandelen en nog meer bezienswaardigheden kunt bezoeken.
Het was er druk met gezinnen, waardoor rustig kijken soms lastig was. Kinderen renden heen en weer, insta-poppetjes duwden zich naar voren en wachtten niet op hun beurt.
Toch was alle frustratie vergeten zodra we de walvishaai zagen: wát een prachtig dier!
Ik had verwacht dat er bij Churaumi Aquarium ook een buitengedeelte zou zijn, maar eigenlijk draaide het allemaal om het aquarium met de walvishaai en terecht.
Jinta was in 1995 bij binnenkomst 4,6 meter lang en nu wel 8,8 meter lang! Daaromheen zwemmen talloze vissen in allerlei kleuren en ook gigantische manta’s. Het aquarium lijkt niet zo diep en het glas niet zo dik. Echter is het aquarium 10 meter diep en het glas 603 mm dik. Het gelaagde glas en licht zorgt ervoor det het glas dun lijkt.
Het was indrukwekkend om alle vissen in het grote aquarium van verschillende kanten te kunnen bewonderen. Vanaf het begin tot aan het grote aquarium zie steeds kleine stukjes ervan, zoals het theater waardoor je het aquarium kunt zien. Uiteindelijk kom je uit bij het grote aquarium en kan je ook vanuit het restaurant het aquarium bewonderen aan tafeltjes ernaast. Onder het aquarium door loop je richting de grote zaal waar je de volledige lengte van de walvishaai het beste ziet.
Na ons bezoek aan het aquarium gingen we naar het strand en namen we een laatste duik in de zee. Daar zaten we dan met een biertje in het water. Het viel ons op dat mensen ons boos aankeken. Oh ja: niet lopend eten of drinken en dus ook niet in de zee met een blikje bier. Geen zorgen, wij geven om het milieu en ruimen wel altijd onze troep op. Als je in Japan bent ga je vanzelf een plastic tasje meenemen voor onderweg, want een prullenbak vind je niet zo makkelijk en dan moet je je troep bij je dragen. Toen we vertrokken zagen we op het strand lege flessen liggen, niet iedereen is zo netjes.
Shurijo Castle Park
Op onze laatste dag bezochten we Shuri Castle, het voormalige paleis van de Ryukyu-koningen. De mix van Okinawaanse en Chinese invloeden maakt dit kasteel uniek binnen Japan. Het kasteel brandde in 2019 af door vermoedelijk een elektrisch probleem en wordt nu herbouwd. Vanaf de bouwhekken konden we een deel van de reconstructie zien.
Ons bezoek sloten we af met een wandeling door de tuin.
Terug naar Osaka en door naar Nederland
Op onze laatste dag in Okinawa hebben we de huurauto ingeleverd. We sliepen nog één nacht in Osaka en begonnen de volgende ochtend aan de terugreis. We vlogen met China Eastern Airlines via Shanghai (PVG) naar Amsterdam.
Onze ervaringen op luchthavens zijn meestal ontspannend, want we hoeven bijna nooit lang te wachten. In Shanghai ontdekte ik zelfs per toeval een manier om súper snel bij de gate te komen, waardoor we nog even konden relaxen in de lounge ondanks een overstap van maar 1,5 uur. Wil je weten hoe? Laat het me weten in de reacties onderaan deze blog.
De reis die nooit echt eindigt
We hebben intens genoten van onze reis door Japan – en tegelijkertijd voelden we dat typische Japan-gemis waar zóveel reizigers over praten. Je maakt zoveel mee, ziet onwijs veel mooie plekken, en toch voelt het alsof je nog maar een fractie hebt gezien. Japan heeft zoveel gezichten: van historische steden tot tropische eilanden. Iedere regio heeft zijn eigen sfeer, keuken en bezienswaardigheden.
Eén ding is zeker: je kunt Japan niet in één reis volledig leren kennen – en dat hoeft ook niet. Het gaat erom dat je kiest voor plekken die passen bij jouw interesses én jouw reistempo. Daar help ik je graag bij. Zo haal je het maximale uit je reis, zonder keuzestress.
Verder lezen
Benieuwd naar de eerdere delen van mijn reis door Japan? Lees hier verder:
Deel 1 – Voorbereiding, Ōsaka en Tōkyō
Deel 2 – Nikkō, Hakone, Hiroshima, Miyajima
Deel 3 – Himeji en Kyōto
Als je graag meer wilt lezen (en zien!) over Japan: op Instagram deel ik binnenkort nieuwe verhalen, foto’s en een heel bijzonder winter wonderland. Leuk als je me daar volgt. ❄️🇯🇵
Klaar voor Japan
Wil jij naar Japan? Neem contact met mij op voor een persoonlijk reisvoorstel dat écht bij jou past. Mijn contactgegevens staan onderaan de pagina.
Plaats een reactie