Mijn droomreis naar Frans-Polynesië en de Cookeilanden

Posted by

·

23-34 minuten
Een maand in paradijs, mijn droomreis werd werkelijkheid!

Er zijn van die plekken waarvan je denkt: daar kom ik toch nooit. Totdat je op een dag besluit: ik ga gewoon. Niet voor een weekje, ook geen twee weken. Nee, ik ga een maand weg. Waarom niet? Soms moet je jezelf dat cadeautje gewoon geven. En ik kan je zeggen… het is het mooiste wat ik ooit heb gedaan.

Amsterdam naar Rarotonga (Cookeilanden)

Eind januari 2025 begon het avontuur, samen met mijn vriend vertrokken ik naar Schiphol. We namen een lange vlucht, inclusief overstap in Parijs (ook nog even tanken in Los Angeles), en kwamen we uiteindelijk aan op Tahiti. Door een vluchtwijziging van Air France ging onze overnachting daar niet door en vlogen we met Air Rarotonga / Air Tahiti, binnen 2 uur weer verder naar Rarotonga. Op vlucht nummer 4 hadden we beiden echt genoeg van het vliegen en riep ik geïrriteerd: ik ben er nu toch wel klaar mee met dat vliegen na bijna 34 uur nog aan het reizen! We keken naar buiten en zagen het prachtige hoofdeiland van de Cookeilanden, Rarotonga en even waren we niet meer moe. Het prachtige groene bergachtige landschap in combinatie met de prachtige lagune eromheen met verschillende tinten helderblauw water maakte deze lange reis meer dan waard!

Ik had vooraf een huurauto gereserveerd en die stond bij de luchthaven klaar om opgehaald te worden. Wij hadden verwacht dat er iemand klaar zou staan om ons toegang te geven tot de auto, zoals we gewend zijn. In Rarotonga gaat het even anders! Er was een parkeerplaats vol met huurauto’s en namen van bestuurders. Na het vinden van de auto met onze naam erop, die overigens niet op slot was, vonden we de sleutel onder de mat… Wat een makkelijke manier van je auto ophalen! Het huren van een auto is een aanrader als je op je eigen tempo het eiland wilt verkennen. We reden het parkeerterrein af, op naar onze eerste accommodatie.

Onze villa lag direct aan het strand, je kon zo het strand oplopen. Er was niemand aanwezig om ons te ontvangen en we hadden geen instructies hoe onze accommodatie binnen te komen. De accommodatie was niet op slot, dus we konden gewoon naar binnen. De villa bleek er van binnen hetzelfde uit te zien als op de foto’s van tijdens het boeken, dus wij concludeerde dat dit onze accommodatie was! Alles is zo relaxt op dit eiland, de sleutels lagen ook binnen voor ons klaar. We liepen even een stukje op het strand en moesten alweer vertrekken naar onze ‘ocean snorkelsafari’. Dát is pas aankomen. Helaas had het weer andere plannen en had de tourorganisator de excursie eerder geplaatst (vanwege sterke stroming in de middag). Uiteindelijk hebben we deze excursie 2 dagen later gedaan.

Twee weken op de Cookeilanden

De dagen daarna stonden in het teken van ontdekken, zweten en genieten. Op Rarotonga kan je mooie hikes maken dwars door het weelderige binnenland van het eiland. We leerden de cultuur kennen en genoten van adembenemende uitzichten. Geloof het of niet: wij hadden weinig stranddagen. We brachten vooral veel tijd door in de zee en genoten van avontuurlijke excursies! Ondanks het regenseizoen hebben wij alleen op de laatste dag op Rarotonga regen gezien, onderweg naar de luchthaven. Op roadtrip rond het eiland Rarotonga hebben we zelfs momenten gehad dat we overdag zagen dat het geregend had, maar dat was aan de andere kant van het eiland.

Op Rarotonga verbleven we in verschillende accommodaties. Eén daarvan was het hoogst, op een heuvel met uitzicht over een kristalheldere lagune. In de avond kon je daar prachtig sterrenkijken. ’s Avonds bezochten we meestal eettentjes, die verspreid zijn over het hele eiland. Er zijn traditionele gerechten, maar er ook gerechten uit de internationale keuken en dit is afhankelijk van waar je eet. Omdat het eiland vrij klein is (67,39 km²), kan je overal wel snel komen en rijd je zo het eiland rond. Voor entertainment kan je o.a. naar de bekende Umu vuurshow. Er blijken veel verschillende opties hierin te zijn en we hebben ons laten vertellen door een local dat de vuurshow eigenlijk geen onderdeel is van de Cookeilandse cultuur, maar van Fiji. Deze tour hebben we niet geboekt.

Zoals gezegd zijn we op veel excursies geweest. Een aanrader is een bootexcursie naar Muri Lagoon. Daar kan je snorkelen rondom de 3 iconische kleine eilandjes bij Rarotonga. Met Captain Tamas Lagoon Cruizes zijn we daar wezen snorkelen. Langs de boot hing er een dooie vis om vissen te lokken naar de plekjes waar wij gingen snorkelen in de lagune. We hebben prachtige kleurrijke vissen gezien, schildpadden (overgens weinig te zien), één murene (die zichzelf verstopt had), etc. We sloten de dag af met een barbecue op één van de eilandjes waar Captain Tamas Lagoon Cruizes een eigen plekje heeft.

Muri Lagoon biedt verschillende opties voor watersporten: suppen, windsurfen, of eigenlijk alles waarbij je drijft, vliegt of zweeft boven het water. In de stad hebben zijn we aangehaakt bij een gezellige cocktail tour bij zonsondergang. Met een groep ga je langs uitgaansgelegenheden/bars/etc. en drink je uit je eigen glas die je gekregen hebt voor de tour (glazen met batterij en verschillende kleurtjes).

Op zaterdag is er de bekende zaterdagochtend markt, waar wij niet heen zijn gegaan. Openingstijden zijn van 08:00 – 12:00 uur, niet zo handig na een cocktail tour toch? Naast deze markt zijn er een eettentjes die je kan bezoeken. Wij waren bijna dagelijks te vinden bij Kai & Co. Ik word er emotioneel van als ik dit schrijf: het eten hier was gewoon fenomenaal! Het eten hier was zo goed dat we niet naar de eettentjes ernaast geweest zijn, en zo te zien waren wij niet de enigen! Je kan er lekker ontbijten en ze waren open tot de vroege middag. Afhankelijk van het seizoen zijn ze langer open. Je kan er heerlijk ontbijten, alles is lekker: de koffie, rijkgevulde wraps in verschillende samenstellingen, burgers en frietjes (‘TO DIE FOR’), etc.

Er zijn verschillende mogelijkheden om te duiken op Rarotonga, maar wij hebben ons bezig gehouden met onze andere hobby: freediving. De onderwaterwereld is sowieso genieten, maar op één ademteug is het net wat meer belonend.

Op Rarotonga hebben we via Raro Buggy Tours een spannende excursie gehad. Na een korte instructie zochten we passende bescherming (helm en bril) en reden we in groepjes achter elkaar aan op een quad. We scheurden in korte etappes over het terrein, erg spannend! Brillen waren op dat moment nog niet nodig, maar na een aantal rondjes op het modderige parkour wisten we wel beter. In de verte zagen we de grote plassen water in het volgende parkour waar we zouden eindigen. Op een gegeven moment wisselden we met de andere helft van de groep die bij de modderpoelen begonnen was. Zij waren onherkenbaar vies geworden, de brillen hadden zo ook al opgegeven. Ook dit parkour was weer spannend, zeker toen we voor het eerst door de modderpoel reden. Alles werd bruin, het beeld was bruin en meer kon je niet zien. Vervolgens werden we al zittend in de buggy afgespoeld met een tuinslang, en door! Er kwam modderwater in onze brillen terecht, maar dit mocht de pret niet drukken. Hoe vaker we terug kwamen hoe beter het zicht werd. In het onderstaande filmpje op Instagram zie je wat we hebben meegemaakt tijdens de excursie. We werden goed afgespoeld, evenals de camera die we aan onze buggy gemonteerd hadden! De tour sloten we af met een wasbeurt in de zee, we lieten meters bruine vlekken achter. We kregen een verfrissende smoothie bij kraampje en luisterde naar de geschiedenis van het stuk grond waar we de tour hadden (Wigmore’s). Daarna haalden we een ijsje bij de gelijknamige supermarkt, Wigmore’s Superstore. Daar vonden we de lekkerste ijsjes van het ijsland voor een spotprijs. De bolletjes waren veel te groot! We bleven natuurlijk terugkomen…

Nog een andere geweldige excursie is de scenic flight (in een Cessna) met Air Rarotonga. We reden naar de luchthaven van Rarotonga, waar we opgehaald werden voor een 30 minuten durende vlucht voor twee personen. Piloot Liam vroeg wat we allemaal wilde zien en indien het weer dit toeliet zouden we ernaartoe vliegen. We vlogen tussen de bergen door, heel spannend en volgens hem veilig. Daar kwamen we een lokale regenbui tegen, wat een indrukwekkend effect gaf. Muri Lagoon zag er vanuit de lucht nog mooier uit dan op de dronebeelden, daar zijn we nog een keer overheen gevlogen. Vanuit het vliegtuig zag ik een gigantische zwarte ruit net voorbij het rif, dat moest wel een manta ray zijn! De stroming in de gevaarlijke passages waarover we gelezen hadden, zagen er ook indrukwekkend uit. In het onderstaande filmpje zie je de onderwaterwereld van dichtbij.

De laatste accommodatie waar we verbleven op Rarotonga was een adults-only hotel. Vlak daarnaast was een hotel dat erbij hoort, wat dan geen adults-only verblijf was. We hebben daar even een blik geworpen en bij het zien van een leger aan gillende kinderen concludeerde we dat we de juiste keuze gemaakt hadden. Terug bij ons verblijf hebben we lekker gerelaxt in ons rustige hotel: Sanctuary Rarotonga. Ze hebben een passende naam gekozen! Na bijna twee weken op dit eiland was het even tijd om bij te komen en ons klaar te maken voor wat de mooiste 2 dagen van onze levens zouden worden op het volgende eiland. We genoten van de sterke en mooie cocktails aan de bar in het zwembad, in het gezelschap van de andere hotelgangers die het ook heel fijn vonden: geen geschreeuw, geen drukte. Het hotel ernaast is zeker geschikt voor gezinnen en met die gedachte ook een paradijs! Sanctuary Rarotonga heeft de perfecte ligging, ernaast kan je snorkelen bij grote stukken koraalrif. We hadden weinig verwachtingen, maar eenmaal daar snorkelend zagen we hoe mooi het eigenlijk is: grote scholen van kleurrijke vissen (te zien in het bovenstaande filmpje). Het was er best ondiep dus je moest wel oppassen dat je niet als een vis op het droge bovenop het koraal belande. De stroming op dit eiland was trouwens ook op een ander niveau en hadden we niet eerder meegemaakt. Gelukkig zwemmen wij met stevige Cressi freediving en spearfishing vinnen van 85 cm. Deze hebben ons veilig gehouden tijdens de hele vakantie! Het suppen hadden we de avond voor vertrek nog even uitgeprobeerd, voor mij was dit geen succes en we keerden als snel terug. Hopelijk is het zonder stroming een stuk relaxter! De volgende ochtend vertrokken we vroeg naar de luchthaven.

De mooiste dag van mijn leven

En toen… het hoogtepunt van de reis. We vlogen naar een atol dat zo onwerkelijk mooi is, dat je het een droom leek. Al terugdenkend aan dit moment lijkt het alsof ik een foto gezien heb, maar ik ben er toch echt geweest. Maar even terug! Na het inchecken bij Air Tahiti zaten we te wachten op onze vlucht. Ik wilde altijd al een keer de landing zien vanuit de cockpit, dus ik greep mijn kans toen er een piloot langs liep en vroeg of ik de landing mocht zien. Hij vroeg flauw: “As in a window seat?” Nee, natuurlijk niet en ik zei al links en rechts kijkend: “No, as in jumpseat?” Vervolgens vroeg de piloot, die toevallig de hoofdpiloot was op onze vlucht, wat mijn stoelnummer was. Op dat moment wist ik niet of ik echt in de cockpit zou mogen zitten. Wat denk je? 10 minuten voor de landing komt de stewardess naar mij toe om mij op te halen voor de landing! Daar zat ik dan bij 2 twee piloten in de cockpit. Ik had niet verwacht dat we daar zouden zitten kletsen alsof we in een bar zaten. Na een gezellig gesprek met onwijs veel humor en vragen over mijn leven, hoe ik terecht gekomen was op de Cookeilanden en waarom ik naar Aitutaki ging: zag ik hoe mooi dit eiland is. We vlogen over wat bezienswaardigheden op het eiland en ook het hotel waar we zouden gaan verblijven. Al dalend naar de landingsbaan vroeg de hoofdpiloot aan mij wat hij moest doen omdat het zogenaamd de eerste keer voor hem was, dus ik zei: “a little bit to the left, a little bit to the right”. En daar was de landing, alsof hij vaker gevlogen had natuurlijk! In het onderstaande filmpje zie je kort wat beelden van deze mooie ervaring.

Aitutaki Lagoon Resort

We kwamen aan op de kleinste luchthaven die ik ooit gezien had. Het leek wel een tuinhuisje! Daar werden we opgehaald door het hotelpersoneel en zij brachten ons naar het privé-eiland waarop Aitutaki Lagoon Resort zich bevindt. Met de heerlijk ruikende bloemenkransen die we bij aankomst op de luchthaven hadden ontvangen, stapten we van de boot af. Het resort is omringd door witte stranden, in totaal maar 37 kamers waaronder 7 overwater bungalows en de prachtige lagune. We waren best vroeg en onze kamer was nog niet klaar. We hebben nog even in de zwembaden gezwommen met een cocktail tot onze kamer klaar was. Alleen ik wist dat we naar de overwater bungalows aan het einde van het resort gingen, leuk cadeautje dus! Met het golfkarretje werden we naar de kamer gebracht. Daar stonden ook 2 fietsen waarvan we gebruik konden maken, wel zo handig met de afstanden. Na het bewonderen van de kamer namen we een duik het water in en hebben we gesnorkeld in de prachtige lagune. Er waren ook kano’s bij de kamer, inbegrepen.

De dag was nog jong en we hadden geen tijd om even uit te rusten. En als je met mij op vakantie gaat, staat de zoveelste verrassing alweer klaar: een sunset champagne cruise. We werden om 16:00 uur opgehaald tegenover het privé-eiland. Vanaf daar reden we helemaal naar de andere kant van het eiland, wat niet veel is op een eiland van 18,3 km². Daar stapte we op een bootje, en genoten we van een privé cruise voor twee. De kapitein vroeg wat we wilden op onze ‘honeymoon cruise‘, hij was er ondertussen ook al uit dat we niet op huwelijksreis waren! Vervolgens bracht hij ons naar een plek met gigantische zandbanken, echt in de middle of nowhere, naar honeymoon island. Daar genoten we van het uitzicht, een hapje en natuurlijk champagne. Nederland was op dat moment op z’n Engels gezegd: a figment of my imagination! Daar zaten we dan op een willekeurige boom, half in het water, lekker te snacken en te genieten van onze champagne. Nog even een fotoshoot in het water en daar was onze boot alweer, de tijd vloog voorbij. In het onderstaande filmpje zie je kort wat beelden van deze excursie. Nog in de roes van wat we deze dag allemaal gezien hadden gingen we terug met de boot naar het vaste land. Daar werden we weer opgehaald en zaten we achterop een pick-up truck. Het zag er behoorlijk verboden uit voor Nederlandse begrippen, maar daar gingen we dan. Onderweg zwaaide iedereen terug en zagen we het rustige leven op Aitutaki voorbij komen, heerlijk!

Bij terugkomst in de kamer maakte we ons klaar voor het diner. De zonsondergang zullen we nooit meer vergeten en de heldere lucht met sterren maakte deze dag helemaal compleet. Er was een dans- en vuurshow die avond en het eten erbij was smaakvol! Na het eten deden we allemaal mee met de traditionele dans en daarna volgde de vuurshow. Aangekomen in onze kamer genoten we na van deze indrukwekkende dag en keken we op de veranda naar een heldere sterrenhemel. Een zeer geslaagde dag, de beste! Gelukkig heb je niet per se een bruiloft nodig om hier te mogen zijn.

Nog een magische dag in Aitutaki

De volgende dag genoten we van een uitgebreid ontbijtbuffet en vertrokken we met Bishop’s cruises voor een lagune cruise op Aitutaki. Het water is onvoorstelbaar mooi en je kan alleen maar met een open mond om je heen kijken. We zijn naar verschillende snorkelplekken geweest en hebben gezwommen met giant trevally (een heel grote horsmakreel soort). Ze zagen er een beetje eng uit, maar eigenlijk zijn ze heel leuk als je geen glimmende objecten bij je draagt! Verder waren er hier ook een hoop kleurrijke vissen te zien en gezond koraal.

Rarotonga naar Tahiti (Frans-Polynesië)

Na twee memorabele dagen op Aitutaki was het tijd om via Rarotonga terug te vliegen naar Tahiti, het hoofdeiland van Frans-Polynesië. Tussen deze twee vluchten in, hebben we een tweede scenic flight gepropt bij de luchthaven van Rarotonga. De beste piloot, Liam, is speciaal voor ons teruggekomen op zijn vrije zaterdag (topper)! Direct daarna was onze vlucht naar Tahiti. Nog een tropisch paradijs waar surfen, jetskiën, quad rijden en eilandhoppen behoren tot de mogelijkheden. We verbleven weer kort op Tahiti, maar het leek ons wel leuk om deze keer het eiland te verkennen. Met een huurauto van Hertz zijn we het eiland rondgereden. Tahiti heeft een mooi groen bergachtig landschap. We troffen er ook verlaten stranden, ruige kusten en de vriendelijke lokale bevolking. Een gezellige plek om te dineren is Les 3 Brasseurs, een sportcafé met Westerse gerechten. In Tahiti hangt er een totaal andere sfeer dan we to nu toe gezien hebben op de Polynesische eilanden. De hoofdstad van Tahiti is Papeete en lijkt een tropische versie van Frankrijk met een druk stadsleven. We zijn langs de beroemde surfplaats Teahupoo gereden en zagen daar surfers een van de hoogste golven pakken. De golven hier kunnen tot wel 10 meter worden en op deze plek is de olympische surfcompetitie van 2024 gehouden. Op Tahiti is er nog veel meer te doen zoals hiken, allerlei watersporten en bootexcursies, etc. Echter verblijft men vaak in Tahiti voor een tussenstop onderweg naar een andere bestemming.

Moorea

Na ons verblijf in Tahiti vertrokken we naar Moorea, wat een beetje lijkt op een iets betaalbaardere versie van Bora Bora. We hadden met de ferry van Tahiti naar Moorea kunnen gaan, wat al met al veel sneller is dan met het vliegtuig, maar wij maakten gebruik van de Air Tahiti Pass. Hiermee kan je voor een vast bedrag een aantal eilanden bezoeken. Met deze tickets kan je veel van de bekendere eilanden bezoeken. Er zijn in totaal 118 Frans-Polynesische eilanden, waarvan 67 bewoond. Als je naar Moorea gaat zou je met de ferry vanuit Tahiti kunnen gaan, terug met de ferry en vanaf Tahiti verder eilandhoppen met de Air Tahiti Pass. De ferry rit duurt ongeveer 30 minuten en de vlucht ongeveer 10 minuten (kan korter).

Op Moorea maakte we weer gebruik van een huurauto en reden we naar Moorea Sunset Beach Bungalows. Omdat we vroeg waren, was de kamer nog niet klaar. We hadden wel al ingecheckt, waarna we konden relaxen op het strand wat op 2 minuten loopafstand was. Daar zagen we dat Moorea nog mooier was dan Rarotonga, maar op een andere manier ook zo mooi als Aitutaki. De lagune was helderblauw zoals we nooit eerder gezien hadden, het deed mij denken aan de film Moana (deze film is geïnspireerd door een berg op Moorea). Nog steeds hadden we prachtig weer: geen regen, wel erg warm. Na afkoelen op het rustige strand kregen we de sleutel van onze bungalow. Het was er ruim, er waren 2 slaapkamers en een woonkamer. De badkamer was ruim en we konden ook onze kleding wassen en drogen. De bungalow was brandschoon, en er kwam voortdurend frisse lucht binnen. In de avond lieten we de lichten uitstaan, gezien een deel van de woonkamer open blijft (via het dak anders insecten naar binnen). We zijn gaan eten bij Moorea Beach Club, waar het eten best lekker was maar volgens de locals aan de dure kant. De volgende dag hadden we een beter restaurant gevonden, met iets lagere prijzen en verschrikkelijk lekker voedsel! We zijn twee avonden naar Holy Steakhouse geweest, daar genoten we van de grill en lekkere cocktails.

Tijdens ons verblijf op Moorea hebben we wat excursies gedaan. Er was één erg actieve dag met in de ochtend 3 uur Jetski’s, gevolgd door 3 uren quad rijden. Ik had erg hoge verwachtingen van de Jetski’s, maar als je achterop met één hand vasthoudt en in de andere hand een camera vasthoudt die je niet moet loslaten als je meer dan 50 km/uur gaat op het water, dan is het meer een stressvolle ervaring. We kwamen aan op een snorkelplek die gunstig gelegen is, waardoor er veel vissen te zien zijn. Ook hier zagen we veel kleurrijke vissen en gezond koraal. Op een klein eiland ernaast vertelde de jetski tour guide wat meer over de Frans-Polynesische cultuur en hoe je een kokosnoot kunt openen. De kokosnoot is eigenlijk alles wat je nodig hebt op een onbewoond eiland. Je bent voorzien van eten en drinken (kan er ook heerlijk mee koken), je kunt er stevige touwen van maken (voor boten en huizen), de rook die ontstaat bij het verbranden van een kokosnoot is het beste anti-muggenmiddel, etc. Na dit praatje zijn we naar de volgende stop gegaan om te zwemmen met haaien. Dit stond hoog op mijn lijstje, en niet hoog op het lijstje van mijn vriend. Tot mijn verbazing was hij als eerste bij de haai, stond ik nog steeds op onze jetski als grijpend naar mijn vinnen en was hij niet meer aanspreekbaar. Ook dit was een mooie ervaring en helemaal niet eng. De laatste helft van deze tour heb ik zelf de Jetski bestuurd, en dat was toch een heel andere ervaring: wat een adrenaline kick en super leuk! We hebben tijdens de jetski tour de lagune van Moorea verkend en gingen daarna terug voor de quad tour.

Na wat verfrissende drankjes reden we weg op de quads en maakte we stops bij verschillende bezienswaardigheden in de buurt van de Opunohu baai. We bezochten een aantal uitkijkpunten zoals Belvedere en reden verder door de natuur terwijl de tour guide af en toe stopte voor een praatje. Even kwam er een tropisch buitje voorbij, waarop we eigenlijk allemaal aan het wachten waren om even af te koelen. We maakten een stop bij een ondiep riviertje waar we een grote groep rivieraalen vonden. Daarna reden we terug op de quads en namen we afscheid van de gezellige groep de we vandaag hadden. Na deze vermoeiende dag hadden we nog een kleine excursie staan: zelf op een elektrische scooter het eiland rond. De scooters werden bij onze accommodatie afgeleverd en daarna gingen we eropuit. Normaal huren mensen deze scooters voor een hele dag maar wij hadden nog 4 uur over. De tocht was verrassend leuk, we hebben het hele eiland gezien en konden het rustige leven op Moorea van dichtbij zien. We maakten een stop bij Toatea Lookout, waar je Tahiti aan de overkant kunt zien en de prachtige overwater bungalows van Sofitel.

Ver van tevoren had ik een gedeelde bootexcursie geboekt. Bij aankomst op locatie vroeg ik waar de rest bleef: die waren er niet. We kregen een privé tour over de lagune van Moorea, wat een geluk hadden wij! Enjoy Boat Tours Moorea brengt je naar de minder toeristische plekken en dat konden wij als freedivers wel waarderen. Ze brachten ons naar een plekje achter het rif, waar we zwommen met haaien. Deze plek was erg zuurstofrijk en dit kon je erg goed horen. De tour guide vertelde ons dat dit de reden was waarom we er haaien aantroffen. We zagen er twee soorten: de citroenhaai en de zwartpuntrifhaai. Mochten de citroenhaaien naar boven komen, dan moeten we meteen vertrekken werd ons verteld: dat is foute boel! Verder was het er allemaal veilig en waren wij blij met deze nieuwe ervaring. We gingen verder naar een snorkelplek waar je grote kans hebt schildpadden te zien. Daar troffen we meerdere schildpadden aan, en wat waren ze groot. Even verderop werden we verrast door een groep adelaarsroggen. De tour guide vertelde ons dat we een erg goede dag hadden op zee en om het nog mooier te maken: vond hij een GoPro op de bodem. Verderop stopten we bij een eiland waar locals vaak naar toe gaan om te genieten van een stranddag en barbecue. Daar zaten we dan in het ondiepe water te snacken en genieten van een drankje. Toen we wilden vertrekken zwom er nog even snel een stingray over mij heen. Kusje? Ik probeerde al gillend te ontsnappen, maar de stingray kwam terug voor meer. Toevallig werd deze stingray achtervolgd door een zwartpuntrifhaai, wat ook leuk was om te zien. Alweer een geslaagde dag in het paradijs en we waren benieuwd naar wat het volgende eiland te bieden had.

Huahine

We verbleven kort op Huahine, 3 dagen. We werden opgehaald van de luchthaven, door een transfer van het hotel. Onze hotelkamer in Maitai Lapita Village was al klaar, dus we namen gelijk een kijkje in de kamer. Een prachtige ruime kamer met privé zwembad, wat willen we nog meer? We besloten op het laatste moment toch een auto te huren en het eiland te verkennen. Huahine bestaat uit een klein en een groter eiland die verbonden is door een brug. We reden rond in het bergachtige groene landschap en genoten van de uitzichten die mij deden denken aan Hawaii. We kwamen onderweg een moeder tegen die aan het hardlopen was met twee kinderen. Ze verstonden geen Engels en wij spreken geen Frans. Met handen en voeten probeerde we een gesprek te hebben over de drone waarmee we rond vliegen, waarschijnlijk zien ze dat bijna nooit. Op de controller van de drone keken we samen naar de indrukwekkende beelden van 1 km afstand. Daarna reden we terug naar de stad voor het avondeten. We hebben ons laten vertellen dat de place to be ‘Huahine Yacht Club‘ is en dat was wel te zien aan de drukte. We vonden nog net een mooi plekje aan het water en genoten van de adembenemende zonsondergang terwijl de zon verdween achter Raiatea, het volgende eiland waar we naartoe gingen. De volgende ochtend zijn we na het ontbijt nog even naar het strand bij ons hotel geweest, ook hier weer paradijselijk wit zand.

Raiatea

Na aankomst op Raiatea moesten we even wachten op de auto, omdat we veel te vroeg aankwamen. Op de luchthaven hebben we even een drankje gedronken, waarna de auto alweer klaar stond op de luchthaven. Na wat papierwerk konden we vertrekken naar onze accommodatie: Lillikoi Bungalow. Een schattig huisje op een helling met een indrukwekkend uitzicht op de zonsondergang. Helaas hadden we op Raiatea toch eindelijk het weer wat je verwacht tijdens het regenseizoen. Het ging er deze keer ook heviger aan toe dan men gewend was daar. Wij waren erg blij dat we op de dag van aankomst geen rust genomen hadden en gelijk het eiland zijn gaan verkennen. Raiatea bezoek je niet voor de stranden, die zagen we niet echt, maar wel ruige kusten en indrukwekkende landschappen. We zijn langs een grote rivier gereden, waar we mooie drone beelden gemaakt hebben en waren best lang onderweg. Gedurende de reis gingen we naar steeds grotere eilanden en Raiatea was tot nu toe de grootste, wel 167,7 km². In dezelfde lagune vind je ook Taha’a, wat een stuk kleiner is: 90,2 km². We zouden een boottochtje naar Taha’a maken, maar dat ging helaas niet door vanwege het weer. Dit vonden we niet zo heel erg, omdat we eigenlijk wel toe waren aan een beetje rust. Het belangrijkste vonden wij: prachtig weer op onze volgende bestemming! We hebben wat lokale eettentjes geprobeerde die eigenlijk onderdeel waren van verschillende woningen, gezellige familie restaurants en food trucks. Ook aten we bij Villa Ixora, dit is één van de betere restaurants op Raiatea. De volgende dag maakte we ons klaar voor de reis naar Bora Bora. De storm was weggetrokken op Raiatea en we konden Bora Bora in de verte al veel beter zien, wat veel goeds beloofde betreft het weer.

Zie je Bora Bora?

Bora Bora

Na een korte vlucht vanaf Raiatea kwamen we aan op Bora Bora, wat een bijzonder moment. Vanuit de lucht waren de prachtige lagunes te zien, net zo mooi en misschien wel mooier dan in de vakantie bladen. Door wat vertraging was het bootvervoer van ons hotel al teruggekeerd met passagiers. Na even wachten werden wij opgehaald. Daar stonden we met onze bloemenkransjes en koffers, erg benieuwd naar het volgende hotel: Le Bora Bora by Pearl Resorts. Het was alweer bijna helemaal donker en toen we aankwamen bij het hotel zag het er magisch uit, sfeervolle verlichting. Ja, dan voel je je wel speciaal. De gastvrouw bracht ons naar de incheckbalie en daarna werden we naar onze kamer gebracht. Ik was van alles aan het filmen, maar eigenlijk keek ik zelf al niet meer naar het schermpje. Met open mond gingen we de kamer binnen. Het is toch wel anders dan op de foto’s als je het in het echt ziet. Onderaan het bed kon je onder de overwater bungalow kijken en zagen we vissen zwemmen bij koraal. Er is aan elk detail gedacht, een prachtige kamer.

Ik had weer een druk programma voor ons voorbereid. De volgende dag stonden we klaar voor onze boot transfer naar het vaste land van Bora Bora. We hadden een self-drive boot gehuurd en gingen eropuit in de lagune. Op de planning stonden de Coral Garden en een plekje waar adelaarsroggen uithangen. Bij dat laatste begonnen we en zijn we erg blijven hangen, omdat er tientallen adelaarsroggen te zien waren. Toen we bijna terug moesten zijn we nog even bij de ‘koraaltuin’ gestopt. Hier zagen we wel het mooiste koraal dat we tot nu toe gezien hebben. Af en toe keken we omhoog of boot 5 er nog was, want bij de vorige plek ging die er langzaam vandoor door de stroming. Deze excursie was weer een spannende en leuke ervaring! Daarna hadden we de kortste autohuur in de geschiedenis. We reden even rond op het eiland en toen vonden we het wel weer genoeg voor de dag. Het eiland is erg klein, verder waren er wel mooie stranden zoals Matira Beach. We gingen even terug naar ons hotel om uit te rusten en daarna bracht mijn vriend de auto terug. In het hotel hadden we een reservering gemaakt voor het diner, het eten was weer uitstekend.

De volgende dag zijn we met Lagoon Service Bora Bora op stap geweest. We werden met de boot bij ons hotel opgehaald en haalden nog een paar hotelgasten op van andere hotels. Daarna vervolgde we onze weg naar verschillende snorkelplekken. Weer zwommen we met nieuwsgierige zwartpuntrifhaaien en maakten we stingrays van dichtbij mee. De Coral Garden hebben we ook weer bezocht en we stopten later bij een eiland waar we gingen lunchen. Dit was een wel heel spannende lunch! We vonden een picknicktafel die in het water stond. Toen we hier zaten te eten werden we omringd door een grote groep vissen. Daar bleef het niet bij. Ik voelde ineens een stingray tussen mijn benen zwemmen en die ging op mijn voeten zitten. Even later waren de zwartpuntrifhaaien ook van de partij. De visjes heb ik te eten gegeven en voor ik het wist zat er een stingray bij mijn voetjes te eten. Mijn grote teen zag er blijkbaar ook uit als snack, want daar werd ook even aan geknabbeld (ze hebben geen tanden hoor). Een zwartpuntrifhaai voelde zich een beetje buitengesloten, dus die zwom onverwachts tussen mijn benen door en ik voelde een vin langs mijn been gaan, spannend! Na deze ervaring ben ik van mijn stingray en haaien angst af! We sloten de excursie af met een presentatie van de Frans-Polynesische cultuur. De kokosnoot was natuurlijk onderdeel van deze presentatie en ook de klederdracht. In het hotel maakte we ons klaar voor het laatste diner op Bora Bora en de terugvlucht naar huis.

Privé diner aan het strand

We zijn weer in Nederland

Op de terugreis hadden we weer 4 vluchten, maar deze keer zaten we helemaal vol van alle indrukken van deze vakantie. Hoewel we Bora Bora niet wilden verlaten, vonden we het ook wel fijn om even naar huis te gaan. Na 31 dagen weg geweest te zijn, meer dan 10 verblijven gehad te hebben, tientallen stranden, eilanden, activiteiten en onvergetelijke momenten te hebben meegemaakt, kan ik zeggen: dit was geen ‘vakantie’, dit is leven. We hebben herinneringen gemaakt voor het leven en kijken uit naar onze volgende avonturen! Intussen dromen we nog even weg van de onderstaande beelden.

Wil jij de bovenstaande paradijsjes ontdekken of had je wat anders in gedachten? Laat het mij weten in de reacties en/of neem contact met mij op. Heb je andere vragen, neem ook gerust contact met mij op. Ik help je graag met je volgende reis en maak dan een passend voorstel, waarna je de reis kunt boeken. Laat mij jouw (droom)reis samenstellen.

Plaats een reactie

Yaël Avatar

About the author